Kerst op het strand

21 jan

Zo, die is laat…! Ja, sorry!
Waarom nu pas? Dat zal ik je vertellen. Ik had het te druk! Werk, onderzoek, nieuwe vrienden, etentjes en dagjes weg. Ik had nauwelijks nog de tijd om aan mijn blog te denken. Arme lezers, maar ik ben jullie niet vergeten hoor!

De feestdagen in een ander land en zonder familie was een van de grootste uitdagingen die me te wachten stond.

Kerst is mijn favoriete feestdag. De lichtjes, de versieringen, de warmte en de gezelligheid. Iedereen die ik lief heb bij elkaar om te genieten van liefde en lekker eten.
Maar dit jaar zou het compleet anders worden. Geen kou, geen kerstboom, geen kerstliedjes en het ergste, geen familie en vrienden om alles mee te delen. Ik kan niet anders dan toegeven dat ik er enorm tegenop zag om kerst in zo’n ver land te moeten vieren.
Langzaamaan kwamen de dagen dichterbij kruipen en heimwee greep me bij de keel.

Tot ik twee weken voor kerst naar Pondicherry reed en ineens overal kerstverlichting en -versiering zag! Mijn verbazing was compleet toen er naast mijn favoriete cafe ineens een winkel met kerstspullen opdook en ik een kerstkoor voor de kerk zag staan. Mijn enthousiasme was nauwelijks te onderdrukken.

Een paar dagen later, na een gezellige dag in de granietmijn ontsprong het idee om met zijn allen lootjes te trekken voor ‘secret santa’, een variatie op het bij ons zo geliefde surprise-spel met Sinterklaas. Zo gezegd zo gedaan en na een paar foutjes (eigen namen, onbekende namen etc.) liep iedereen weg met de naam van de persoon waarvoor een gekocht moest worden.

En toen was het Kerstavond.Geen familie en na een vermoeiende trip naar pondi waarbij van alles fout ging stond ik op het punt te breken.
Tot dat…20 armen om me heen in een grote groepsknuffel.
Samen met mijn tweede familie geniet ik van een diner dat niet onderdoet voor eentje thuis. We lachen, drinken, eten, pakken cadeautjes uit en zingen kerstliedjes bij de kerstboom.
Als ik terug kom van het toilet sta ik op de hoek even stil en bekijk het tafereel. Warmte borrelt in me op als ik naar de groep mensen rond de tafel kijk. Mijn tweede familie ver weg van huis.

Op eerste kerstdag vertrekken we met zijn allen naar het strand. Daar sta ik dan, in mijn zwemkleding in de golven terwijl ze thuis zitten te bibberen. Ineens vind ik het helemaal niet zo erg om kerst te vieren zo ver weg van huis.

We dollen, geinen en zwemmen en voor ik het weet zijn de kerstdagen om en moet ik weer aan het werk.
Mijn onderzoek schiet al op, de hoofdstukken beginnen vorm te krijgen en ik leer steeds meer van alle lieve vrouwen in de organisatie.

Oud en nieuw vier ik op een groot feest in het bos en vier en een half uur eerder dan al mijn familie en vrienden ben ik in het nieuwe jaar dat ongetwijfeld een van de beste jaren ooit gaat worden.

Advertenties

Eén reactie to “Kerst op het strand”

  1. Laurens Wijgers. 22 juli 2014 bij 5:55 AM #

    Ik heb al weer jaren geleden vliegangst gekregen en ik zal alleen nooit meer vliegen …..Laurens Wijgers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: